صحنه آمد تا از شرايط حاكم بر تئاتر گلايه كند.

او گفت: چند وقتي است شرايط حاكم بر تئاتر ما مثل آواري مي‌ماند،

 آوار وقتي بريزد نمي‌توانيم تئاترهاي مورد علاقه‌ي‌مان را اجرا

كنيم. اگرچه تلاش‌هايي براي لااقل نه بهتركردن تئاتر انجام

نمي‌شود، براي همين شرايط هم بايد كاري انجام شود.

سمندريان تاكيد كرد: تئاتر نياز فطري بشر است، اما عده‌اي تلاش

مي‌كنند اين نياز فطري را نداشته باشيم و عده‌اي هم در اين ميان

قرباني تئاتر مي‌شوند. دوستان و همكارانم به من توصيه كردند كه

بيايم و در اين رابطه صحبت بكنم كه وضعيت خراب است و بايد

آستين‌هايمان را بالا بزنيم.

نمايش "ملاقات با بانوي سالخورده" سي سال قبل نيز توسط سمندريان

اجرا شده است و حالا بعد از سالها با بازيگران چون گوهر خيرانديش در

نقش كلرا زاخاناسيان (بانوي سالخورده)، پيام دهكردي (آلفرد ايل)،

 علي رامز ( پيش‌كار) و فرخ نعمتي، هوشنگ قوانلو و.... تا 15 بهمن ماه

قرار است در تالار اصلي به اجراي خود ادامه بدهد.

* نمايش راس ساعت 19:20 آغاز و بدون تنفس تا ساعت 22 ادامه داشت.

او  مي آيد !

                كي ؟ نمي دانم !

او كيست كه مي آيد ؟

مردي است خوش چهر و سيما

                                        خوش قد و بالا

                                                           مردي دل آرا

                                                                                  نرگس زهرا

       اميد مولا

                         با قدي رعنا

                                               گمگشته ما

او خواهد آمد :

                  باران رحمت ؛

                                   مرد عدالت ؛

                                                   اميد ملت ؛

                                                                 ختم امامت ؛

                                                                          قائم آل ٍختم رسالت ؛

                         مهدي موعود(عج) »حضرت حجت

                                                                سیاه مشق از :سید محمد راد

ميلاد يگانه منجي عالم بشريت ؛ تنها برقرار كننده عدالت واقعي و علوي ؛

نجات دهنده جهانيان  از چنگال ابليسان و مزوران و ستمگراني كه بعضا رداي

دين بر تن كرده و تيشه بر ريشه دين محمدي ميزنند بر همه دوستداران

مهدي موعود (عج) و منتظران ظهورش مبارك

چه تلخ بود ایامی که جنبش دانشجوئی با هجوم نظامیان و شبه نظامیان

به دانشگاه به ضرب و شتم انجامید ! به راستی چرا در اکثر کشورها مردم

میتوانند راهپیمائی کنند ِ تظاهرات کنند و اعتراضات خود را بیان کنند اما در

کشور ما اجازه چنین کاری داده نمیشود ؟ معنی آن چیست ؟

نقل حوادث آن را از دید خبرگراری فارس اینجابخوانید . قضاوت با شما

سلام . نمي دانم چرا اما ماه خرداد هميشه بيشتر از ماههاي ديگر شاهد

اتفاقات بوده است .  امروز روز دوم خرداد است و من به همه دوم خردادي

ها سالگرد اين روز را تبريك ميگم . روزي كه براي نسلي كه همه اميدش

به اصلاحات در ساختار حكومتي بود روز به ياد ماندني ئي است . هر گز

شور و شوقي را كه در روز دوم خرداد 76 با پيروزي سيد محمد خاتمي در

انتخابات رئيس جمهوري در مقابل حريف انتخاباتي اش ( با آن همه امكانات

تبليغاتي بخصوص در رسانه ملي  و يكسو نگري جناح حاكم در به قدرت

رساندن آقاي ناطق نوري بود حتي با تخريب شخصيت آقاي خاتمي مثل

کاروان عصر عاشورا و ...   ) در بين مردم بود  را فراموش نمي كنم .

 فراموش نخواهم كرد كه آيت الله خزعلي ها براي تخريب و ارعاب مردم در

انتخابات و از جايگاه شورای نگهبان به شهر ها و استانها سفر مي كردند تا

با سخنراني هاي خود مردم را عليه خاتمي تهييج كنند تا به وي راي

ندهند . ( سخنراني خزعلي در يزد ؛ اعتراض مردم و آرام كردن مردم

توسط حجت الاسلام صدوقي با پيامي كه خاتمي عزيز داده بود كه مردم

صحه صدر به خرج بدهند و واكنشي نشان ندهند و بگذارند  ايشان هرچه

مي خواهند بگويند  ) .هنوزم وقتی گاهی نوارش را گوش میدم حرصم

میگیره !

 بهر حال روز بزرگ و زيبائي بود همراه با خاطراتي كه برايم ماند . از خاطره

گزارش هاي اجباري تحمیلی و سئوال و جوابهای مشخص و گزینشی صدا

و سيما براي تبليغ دروغين كانديداي رقيب آقاي خاتمي عليرغم نظر اكثريت

مردم حتی خود كارمندان برنامه ساز صدا و سيما گرفته تا اعلام ناشيانه و

كذب مجري راديو يزد  كه شور و شوق مردم را بخاطر آزادي خرمشهر

اعلام كرد و باعث شد تا مردم جلوي صدا و سيماي يزد آمده و اعتراض

خود را با " شعار خاتمي دوست داريم " " صدا و سيما خجالت ؛ خجالت " .  

مردم در طول دوران انتخابات آنقدر از دروغ هاي صدا و سيما عاصي شده

بودند و عصباني بودند   كه اين حرف مجري راديو يزد  محركي شد تا عده

اي هم قصد داشتند با ورود به صدا و سيما جشن خود را اعلام كنند كه به

چه مناسبت است . و اميد دارم كه دوباره دوم خردادي ديگر را ايجاد كنيم

اتحادي ملي ئي كه در ان روز اتفاق افتاد در دوران پس از انقلاب بي سابقه

بود .

خاطره دوم مربوط به روز سوم خرداد و آزاد سازي خرمشهر است . به ياد

دارم كه آن زمان نمايشي را روي صحنه داشتيم به نام " روستاهاي ما "

كه من در آن بازي ميكردم . آن موقع سال دوم دبيرستان بودم . وقتي بعد

از ظهر مردم به خيابان ريخته بودند و جشن گرفته بودند من ديرتر از وقت

هميشگي به سالن رسيدم و زمان كمي تا اجرا مانده بود اما ديدم كه

تقريبا همگي عوامل ؛ آن روز حكايت مرا داشتند و البته روز سوخ خرداد و

دو روز بعدش نمايش به مناسبت آزاد سازي خرمشهر رايگان اجرا شد .جا

دارد همين جا از حميد دانشجو دوست شهيدم كه در آن نمايش بازي

ميكرد ياد كنم .

سومين خاطره ام به سال 68 بر ميگردد و صبح 14 خرداد كه روز اعلام

رحلت امام بود . من در تهران ساكن بودم. با مداد آن روز از ساعت 4 بامداد

صدا و سيما پشت سر هم قرآن پخش ميكرد و اين نشاندهنده يك اتفاق

مهم و يك عزا بود . البته شب قبلش من و دوستم علي دهكردي تا تقريبا

دير وقت بيدار بوديم (نزديك 3 بامداد ) و نمايشي را با هم تمرين ميكرديم

كه قرار بود  فردا صبحش براي استاد اجرا كنيم . تازه خواب رفته بوديم كه

با زنگهاي پي در پي و تقه هاي محكمي كه به در آپارتمان ميخورد از جا

پريديم ! اول فكر كرديم دزد امده يا براي خانم مسن صاحبخانه اتفاقي

افتاده كه  صداي خانم صاحبخانه كه مرا صدا ميزد  باعث شد تا در آپارتمان

را همانطور كه منگ خواب بودم باز كنم . ديدم خانم صاحبخانه هراسان

ميگويد آقا سيد ... امام رحلت كردن ! خبر دارين ؟!! راديو از ساعت 4 بامداد

تا حالا مرتب دارد قران پخش ميكند . نگاهي به ساعتم انداختم ديدم

ساعت 5 صبحه . با عجله راديو  را روشن كردم كه ديدم گوينده داره خبر

رحلت امام و يكهفته عزاي عمومي اعلام ميكنه . خانم همسايه يا همان

صاحبخانه را دلداري دارم تا به منزلش رفت . شكه شده بودم . نماز صبح را

خواندم و با دهكردي  رفتيم بيرون . تو خيابون پرنده پر نمي زد چند دقيق

گشتي زديم و برگشتيم . نميدونستيم چيكار كنيم .. تا اينكه واقعيت را

پذيرفتيم ...   سالها از اين وقايع ميگذرد اما خاطره اين سه واقعه تا زنده ام 

با من است .

سلام . این روزها بدلیل مشغله زیاد کمتر فرصت میکنم تا مطلبی بنویسم

یا به دوستان وبلاگی سری بزنم . فرصت کوتاهی پیش آمد غنیمت

شمردم اما ماندم که از کدام سوژه استفاده کنم : طرح مبارزه با بدحجابی

و بی حجابی دولت و دعوای آقایان مدیران بر سر آن و تکرار مکرر اشتباهات

گذشته یا از طرح استفاده از کارت سوخت و بهانه گران کردن بنزین با این

ترفند و ... که متاسفانه هنوز طرح مذکور آنهم اگر دعوای بین مجلس و

دولت حل شود مقرر شده تا از اول خرداد اجرا شود ولی نمیدانم چرا در یزد

این طرح اجباری توسط مدیران استان کاسه داغ تر از آش شده و از

اردیبهشت اجرا گردیده و جالب اینجاست که هنوز برای بسیاری از اتومبیلها

کارت سوخت صادر نشده دستور اجباری استفاده از آن در جایگاه های

پمپ بنزین بجز یک جایگاه صادر شده !!!!!!!!!!!!! مردم هم همه معترض اما

کیه که توجه کنه ؟ بابا خدا وکیلی اگر اعتراضی هست با صدای بلند و همه

با هم انجام دهیم تا مسئولین کمی به خودشون بیان !!! راستی چرا ما

مردم موش آزمایشگاهی آقایان مسئول شدیم و صدامون هم در نمیاد ؟!!!!